کائولن

کائولن زدلیتز یا کائولن چیست ؟ کائولن (Kaolinite) یا خاک چینی که برای اولین بار در کشور چین بدست امد و در زبان چینی به ان کائولینگ می گویند که به معنی کوه بلند است نشات گرفته. این کوه در نواحی جائوجائو  واقع در شمال چین ۲۰۰ سال قبل از میلاد عیسی مسیح که ظاهرا دارای ارتفاع زیادی هم بوده کشف شده و در ان زمان از خاک این کوه عظیم به عنوان مواد اولیه برای ساخت ظروف چینی مصرف می کردند . از این رو آن را خاک چینی می نامند ولی امروزه از این نوع خاک فقط کشور انگلستان یافت میشود ان هم در نواحی کورن وال که البته همان خاک چینی نام دارد. کائولن دارای خواصی چون خاصیت پوششی بسیار خوب، داشتن رنگ سفید، ثابت بودن خواص فیزیکی با تغییرات PH، کم بودن قابلیت هدایت گرمایی و الکتریکی، نرم بودن، سایندگی و قیمت ارزان است. از کاربرد های این ماده شیمیایی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

مهم‌ترین کاربردهای کائولن ‌به‌عنوان رنگدانه در کاغذ، پلاستیک، رنگ، لاستیک، چسب، پلاستیک‌سازی، کاغذ‌سازی، رنگ‌سازی، لاستیک‌سازی، سرامیک‌سازی، صنایع نسوز، در صنایع شیمیایی به‌عنوان کاتالیزور، افزودنی سیمان، تولید زئولیت و سولفات آلومینیوم، فایبرگلاس، ظروف دارویی و حشره‌کش‌ها را می‌توان نام برد.

• صنایع سرامیک: کائولن زدلیتس به عنوان یک ماده مهم در تولید سرامیک‌های لعابی و غیرلعابی به کار می‌رود. این ماده به سرامیک‌ها خواص مانند سفیدی، پایداری حرارتی و خصوصیات آب‌گیری مناسب را می‌بخشد.
• صنعت کاغذ: کائولن زدلیتس به عنوان یک ماده افزودنی در تولید کاغذ مورد استفاده قرار می‌گیرد. این ماده به کاغذ سفیدی و نرمی می‌بخشد و می‌تواند خصوصیت چاپ بهتری را ایجاد کند.
• آرایش و محصولات بهداشتی: کائولن زدلیتس به عنوان یک ماده جاذب و جلوگیری از درخشش چربی در محصولات آرایشی و بهداشتی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
• کائولن که برای کانسارهای رسی تقریبا سفید به‌کار می‌رود و از نظر صنعتی به رسی‌هایی که دارای مقدار قابل توجهی کائولینیت باشند، اطلاق می‌شود. این کانسارها اغلب شامل کانی کائولینیت یا فرآورده‌های به‌دست آمده از آن هستند. در گذشته اصطلاح خاک چینی ‌به‌عنوان مترادف کائولن استفاده می‌شد. نام کائولن از کلمه کائولینگ چینی به معنای تپه سفید مشتق شده است که از آن خاک کائولن استخراج می‌شد.

شرایط نگهداری:

کائولن زدلیتس باید در محیط خشک و خنک نگهداری شود تا از تاثیر رطوبت و حرارت بالا جلوگیری شود.
باید از تماس با مواد اکسید کننده و قواعد قوی جلوگیری شود تا از تخریب واکنش‌های غیرمطلوب جلوگیری شود.
در حمل و نقل باید از ایجاد ضربه یا ترک‌های فیزیکی جلوگیری شود تا از کیفیت ماده حفاظت شود.